| تبليغات | X |
|
اینجا کلبه تنهایی های یه آدم تنهاست
|
||||
|
|
||||
معشوقي را كه چشم انتخاب كند ...
چه بسا كه محبوب دل نشود ...
اما آن را كه دل پسندد ...
بي گمان نور چشم خواهد شد.
+
نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1387ساعت 19:49 توسط تنها
|
تقـدیر چنین بود که با رفـتنت ای دوست
ما نیز از این گستـــره کم کم بگریزیم
بعد ازتودر این دشت بلاخیز من و عشق
تصـمـیم گرفــتیـم که از هم بگــریزیم
+
نوشته شده در چهارشنبه سی ام مرداد 1387ساعت 19:45 توسط تنها
|
خسته... كوله بارم بر دوش خورجينم در دست عصايم ديرزماني است كه شكسته دلم را خيلي وقت است كه جا گذاشته ام آرزوهايم خيلي وقت است كه مرده اند انديشه هايم را بدست فراموشي به امانت سپرده ام و قدم در راهي نهاده ام كه خود نيز نمي دانم به كجا ختم مي شود در آغاز خيلي راحت و بچگانه دل سپردم تا چشم باز كردم در سراشيبي راه افتاده بودم ديگر راه بازگشتي نبود اماافسوس! مسئله خودم نبودم از مرگ هم هراس نداشتم سرنوشت كس ديگري به من سپرده شده بود پس كوشيدم تا آن را به ديار خوشبختي برسانم هنوز در اوايل راه حتي به اولين پيچ و وادي نرسيده رفت و تنهايم گذاشت! وخيلي راحت برگشت اما براي من راه برگشت وجود نداشت يعني تاب برگشت نداشتم حال او رفته و من و اين راه دراز تنها خسته غمگين دل شكسته خدايا، من تقاص كدامين گناه نداشته را پس مي دهم؟! آن شب آمد به سراي من و خاموش نشست سر فرو داشت نمي گفت سخن نگهش از نگهم داشت گريز مدتي بود كه ديگر با من بر سر مهر نبود آه...! اين درد مرا مي فرسود _ او به دل عشق دگر مي ورزيد_ گريه سر دادم در دامن او هايهائيكه هنوز تنم از خاطره اش مي لرزد! بر سرم دست كشيد در كنارم نشست ليك مي دانستم كه دلش با دل من سرد شده ست... 
+
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387ساعت 19:38 توسط تنها
|
ماهاست از پيشم رفته ولي امشب خيلي خيلي دلم هواشو كرده و اشكهام بي اختيار از گونههام سرازير شده بود و ديگه قدرت مهار كردن اون اشكهارو نداشتم
خيلي خيلي دلم براي نوازشش، حرف زدنش، خنديدنش، ...
فكر ميكردم گمش كردم ديگه قادر نيستم ببينمش و با چشمان اشك آلود به خواب رفتم
ولي الان، آهان اینجاست، پیدایش کردم.... عکسش را می گویم . م عزيزم که در عکس پايين گلهای لالهی سرخ است، اين عكس م، عزيز من است .. روزی که از پيش من رفت و تنهايم گذاشت فكر كردم بايد پرواز كرده باشه اون بالا بالاها، به همين خاطر به درخت بید مجنون سرکوچه گفتم برایم بوسهای از شانههایش بچیند، به آسمان گفته بودم عکسش را برایم بگیرد. بیچاره درخت بید ! طاقت بوسه اش را نیاورد و خشکید ؛ آسمان هم تا چهره اش را دید دست و پایش را گم کرد؛ عکس از دستش افتاد پایین آمد و پایین آمد و در حوض وسط حیاط مان افتاد. آن گونه که با تعجب به عقب نگاه می کند انگار از کنار بید مجنون که رد شد و بید خشک شد ، تعجبش بر انگیخته شده بود - گمان نمی کنم تعجبش به خاطر رويیدن گلها جای قدمهايش باشد... - و آن سه تار مویش که بیرون مانده، یکی برای دخیل بستن من است ، یکی رشته ی امید من است و دیگری برای اینکه خود را به دار عشقش بیاویزم ...
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
خیلی دوستش دارم . . .
............
............
............
............
..........
........
......
....
...
+
نوشته شده در چهارشنبه چهاردهم فروردین 1387ساعت 19:10 توسط تنها
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 20:4 توسط تنها
|
+
نوشته شده در شنبه بیست و پنجم اسفند 1386ساعت 19:33 توسط تنها
|
چقدر سخته تو چشای کسی که تمام عشقت رو ازت دزدید و بجاش یه زخم همیشگی رو به قلبت هدیه داد زول بزنی به جایی که لبریز کینه و نفرتشی حس کنی که هنوزم دوستش داری چقدر سخته دلت بخواد سرت رو باز به دیواری تکیه بدی که یه بار زیر آوار غرورش له شده چقدر سخته تو خیالت ساعتها باهاش حرف بزنی اما وقتی دیدیش هیچ چیز جز سلام نتونی بگی چقدر سخته وقتی پشتت بهشه دونه های اشگ گونه هات رو خیس کنه اما مجبور باشی بخندی تا نفهمه هنوزم دوستش داری چقدر سخته گل آرزوهات و تو باغ دیگری ببینی و هزار بار تو خودت بشکنی و اونوقت آروم زیر لب بگی گل من باغچه نو مبارک 
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و چهارم دی 1386ساعت 13:57 توسط تنها
|
هميشه تفاوت بين تنهايي و يگانگي را به ياد داشته باش يگانگي قله تجربه است وتنهايي دره يگانگي نور به همراه دارد.شعله است تنهايي ظلمت است و خفقان تنهايي زماني است كه به ديگران نيازمندي يگانگي زماني است كه از وجود خود مسرت ميشوي
+
نوشته شده در سه شنبه یازدهم دی 1386ساعت 21:49 توسط تنها
|
خدایا دلم گرفته ،دلم می خواد گریه کنم 
خدای من تو کجایــــــــــــــــــــــــــــــی
چرا تنهام می زاری میدونم صدامو می شنوی
ولی چــرا جوابــــمو نمیــــــــــــــــــــــــــــدی
میدونی صورتی پژمــرده و رنــگی زرد دارم
میــدونــی دلــــی پـــــر درد دارم
تو کجایی...........
+
نوشته شده در شنبه پنجم آبان 1386ساعت 18:42 توسط تنها
|
چه بد عادتی دارند این مردم
از باران میترسند ،از تازه شدن
برای آفتاب هم چتر دارند
من یکروز برای همیشه ، چترم را
همان روزی که عادت را درک کردم
چه بد دردی است این عادت
عادت به واژه های تکراری
وسلام های اجباری
و اینکه همیشه همین بوده است
که همیشه همین واژه ها ، همین معانی
چه عجیب است این همیشگی ها
چرا نمی خواهند بفهمند واژه ها هم عمری دارند
با هر باران باید تازه شوند
با هر نگاه رنگی بگیرند
و با هر سلام، بیایند کنار پنجره
همان روز عادت ، همان روز بارانی
فهمیدم که این معانی تکراری
و چه کورکورانه با باران دشمن
با خودم گفتم کلماتی بسازم شستنی
نگاهی بنویسم آشنا، واژه هایی ملموس
که با هر باران ، تازه شوند
و با هر آفتاب ، ماندگار
اولین کلمه "مادر" بود ، نوشتم آب
به جای "پدر" ، خورشید کشیدم
زیر "فرزند" نوشتم امید
یک ترانه خریدم و با "جوان" عوض کردم
به "پیر" که رسیدم ، نوشتم کویر
"عشق " را با سلام تازه کردم
دوست" را با دریا
جلوی "راز" ، عکس یک ستاره گذاشتم
چند روز بعد ، جلوی "ستاره" نوشتم راز
زن" را با جادو تاخت زدم "
مرد" را با یک خانه چوبی "
سازش"را خط زدم ، نوشتم مرام "
به جای "آزادی" ، یک نجره نقاشی کردم
زیر "دروغ" نوشتم فردا
جای "انتظار"، یک نگاه کشیدم
آواز گنجشک های درخت همسایه را
به جای "صبح"گرفتم
دلتنگی" را پاک کردم ، نوشتم جاده
یک قصه ساختم ، به "زمستان" فروختم
یک سیگار از پیرمرد روستایی گرفتم
آنرا به دست"شرم" دادم
و "عبور" را برای همیشه پاک کردم
....
من هر روز بارانی ، واژه هایم را می شویم
+
نوشته شده در شنبه بیست و هشتم مهر 1386ساعت 16:25 توسط تنها
|
من از یک شکست عاشقانه می آیم،بگذار همه برای این اعتراف تلخ سرزنشم کنند.شکست نه برای پنهان کردن است نه بهانهءپنهان شدن.می گویند از صبح بنویس،ازآفتاب و من چگونه ازخورشید بنویسم وقتی تمام وقت،باران پنجره چشمانم را شسته است.
بی ستاره ام وزرد با طعم معطر پاییز،که حضورش تنها معجزه لحظه های تنهایی من است.
قیمت وفا شاید گرانتر از آن بود که بهانهءدوست داشتنی زندگیم از عهده داشتنش برآید. 
+
نوشته شده در سه شنبه بیست و چهارم مهر 1386ساعت 11:59 توسط تنها
|
بس كه ديوار دلم كوتاه است هركه از كوچه ي تنهايي من ميگذرد به هواي هوسي هم كه شده سركي ميكشد و ميگذرد
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386ساعت 19:0 توسط تنها
|
+
نوشته شده در دوشنبه بیست و سوم مهر 1386ساعت 18:38 توسط تنها
|
حس خوب با تو بودن دیگه با من آشنا نیست شعر خوبه از تو گفتن دیگه سوغاتی من نیست قایقت شکستنی بود واسه چشمات خونه ساختم واسه بوسیدن دستات همه زندگیمو باختم تو رودخونه ی قلبت قایق من رفتنی بود من از اول می دونستم من همونم که یه روزی
+
نوشته شده در جمعه بیستم مهر 1386ساعت 15:14 توسط تنها
|
تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست...تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست...تنهايي را دوست دارم زيرا تجربه کردم...تنهايي را دوست دارم زيرا...در کلبه تنهايي هايم در انتظار خواهم گريست و ان را پنهان خواهم کرد. 
+
نوشته شده در جمعه بیستم مهر 1386ساعت 15:13 توسط تنها
|
اگرمي دانستم پايان كارم تنهايست ازاول تنها مي شدم اگرمي دانستم پايان كارم نااميديست اميدوار نمي شدم اگرمي دانستم پس از آشنايي جدايست درخلوت تنهايي باقي مي ماندم اگرمي دانستم دوستي براي هر كس معنايي دارد كلمه دوستي رابه راحتي برزبان نمي آوردم
+
نوشته شده در جمعه بیستم مهر 1386ساعت 15:10 توسط تنها
|
+
نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت 14:51 توسط تنها
|
یار بی مهر و معشوق بی عشق من سلام
سلام های تکراری مرا حتماً می شناسی
و حرفهای بی جان و خسته ام که از پای افتاده
چرا که هر چه می چرخد وهر جا که می رود باز بی جواب برایم پس فرستاده می شود
نگرانم ، و شاید مردد
چرا که امروز به خیالم رسید که شاید نامه هایم به دستت نمی رسد
هراس وجودم را گرخت کرده است
و نمی دانم در این آشفته بازاری که راه به جایی ندارد چه کنم
گلکم، مهربانم، دلپذیرم اگر نمی خواهی که این جان اندکی که برایم باقی مانده را در انتظار بگذرانم پاسخم را بده
هیچ از تو نمیخواهم جر آنکه بدانم چرا این نامه های خیس از اشک من بی جواب می ماند
می اندیشم و به هیچ می رسم
می روم و به بن بست می خورم
راهی از تو نیست
نشانی از تو نیست
گم شده ام در این بی نشانی ها
دستهایم پوسید از بس که به در خانه ات کوبید
نگاهم خشکید به این ورقه های سیاه
و نمی دانم چرا من بی دلیل از تو گسستم
و نمی دانم چرا آن روز رفتی و من راه را بر نبستم
فکر می کردم که برای ابد در کنارت هستم
من ندانستم و از چشم تو افتادم و شکستم
+
نوشته شده در چهارشنبه هجدهم مهر 1386ساعت 14:46 توسط تنها
|
عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ، بلکه نداشتن شانه های محکمی است که بتوانی به آن ها تکیه کنی و از غم زندگی برایش اشک بریزی . عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ، بلکه ناتمام ماندن قشنگترین داستان زندگی است که مجبوری آخرش را با جدائی به سرانجام رسانی . عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ، بلکه نداشتن یک همراه واقعی است که در سخت ترین شرایط همدم تو باشد . عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ، بلکه به دست فراموشی سپردن قشنگ ترین احساس زندگی است . عمیق ترین درد در زندگی مردن نیست ، بلکه یخ بستن وجود آدم ها و بستن چشمها است. 
+
نوشته شده در دوشنبه شانزدهم مهر 1386ساعت 12:47 توسط تنها
|
چقدر براي آمدنت انتظار كشيدم
چقدر در انتظارت مردم و زنده شدم
جاده از چشمهايم به ستوه آمد و
مرا در نيمه راه تنها گذاشت
من ماندم و كوير انتظار
كويري كه حتي خاشاك خشكي هم نداشت
چقدر با چشمانم از تنهايي گفتم
اما نخواستي .... نخواستي تنهاييم را
عشقم را باور كني
حالا هر روز در همهمه شهر باز چشمانت را مي بينم
اما با قديم فرق مي كند آن نگاه هاي نازت
فرقش اين است كه حالا مي دانم كه ...
ديگر هرگز از راه كوير دلم نخواهي آمد
چزا كه از دشت زيباي عشقي با آن حلقه ي براق گذشته اي
من ديگر چگونه آرامش را بيابم
به چه اميد ... نگاهت را با چشمان باز و بسته ياد آوري كنم
اي كاش مي توا ستم بگوييم كه چه حالي دارم
كه چگونه بي تو دنيايم تمام شده
چه كسي مي داند من چه حالي دارم؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟؟
بگويم؟؟؟؟
بگويم؟؟؟؟
ديگر از پنجره ي اتاقم نمي توانم آسمان را ببينم...
معني حرفم را فقط خودت مي داني و بس.
+
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 23:20 توسط تنها
|
زندگي يعني بازي. سه ، دو ، يک … سوت داور............ بازي شروع شد!!! دويدي ، دست و پا زدي ، غرق شدي ، دل شکستي ، عاشق شدي ، بي رحم شدي ، مهربان شدي… بچه بودي ، بزرگ شدي ، پير شدي سوت داورــــــ0?ــــــــــ بازي تمام شد... زندگي را باختي
+
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 23:11 توسط تنها
|
كاش مي دانستي دلم در حسرت دوباره ديدنت درسينه مي سوزد
كاش مي دانستي شمع آرزوهاي مرا باد جدايي تو خاموش كرد
كاش مي دانستي جاي تو براي هميشه كنار تنهايي من خاليست
كاش ميدانستي اين دل پس از تو ديگر ارزش نگه داشتن ندارد
كاش قصه تنهايي مرا از چشمان بي فروغم مي خواندي
حالا چگونه به نبودن هميشگي ات عادت كنم؟؟
+
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 23:9 توسط تنها
|
تنهايي را دوست دارم زيرا بي وفا نيست ...
تنهايي را دوست دارم زيرا عشق دروغي در آن نيست ... تنهايي را دوست دام زيرا تجربه کردم ... تنهايي را دوست دارم زيرا خداوند هم تنهاست .. . تنهايي را دوست دارم زيرا.... در کلبه تنهايي هايم درانتظار خواهم گريست و انتظار کشيدنم را پنهان خواهم کرد
+
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 17:19 توسط تنها
|
وسیع باش وتنها
+
نوشته شده در یکشنبه پانزدهم مهر 1386ساعت 17:16 توسط تنها
|
به کلبه تنهایی من خوش اومدید
من تنها،دخترکی 22 ساله ساکن جزیره متروکه
این کلبه هیچی توش پیدا نمیشه بجز یه عالمه تنهایی
تنهایی که تنها دلیلش تنها گذاشتن منه
--------------------------------
به سراغ من اگر می آیید
نرم و آهسته بیایید
مبادا که ترک بردارد
چینی نازک تنهایی من
هميشه دوستت دارم(هومن و مهسا)
ستايش خانم
:ღ.نسترن تک گل عاشق.ღ:
عروسك
عشق بي انتها(ياسي گلم)
ما هستيم تا زماني كه عشق پا بر جاست
پرستوي عشق(آيدين جون)
